Geest uit de fles

November 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
Terugblikken schijnt not done te zijn. Moderne marketeers kijken vooruit. Ik vind terugkijken relevant als les. Marktontwikkelingen zijn nodig om trends in gang te zetten.

Het was ongeveer 15 jaar geleden in Genève. Ik zat tegenover Bernhard Glock, global media director Procter and Gamble, met een reclamebudget van 7,5 miljard dollar! Meer dan Unilever. Bernhard en uw columnist waren al jaren goede bekenden van elkaar en eens per 2 maanden bezocht ik hem voor een Lees verder

In een groen groen Enzo Knollenland…

September 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
… daar zat een generatiekloof hand in hand. Hoe voelt een televisiegeneratiekloof? Een generatiekloof voelt als een interview tussen Bert van der Veer en Tim den Besten. Twee programmamakers, de een oud en rijp, de ander jong en groen. Aanleiding voor het interview is het fraaie drieluik van Van der Veer over 65 jaar televisie. Rode draad in het tweegesprek in Trouw (17-9) is het belang van het lineaire televisiekijken. Lees verder

Heineken & Yurigate

Augustus 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
De Republiek Fiji bestaat uit een groep eilanden in een onmetelijk grote plas water op het zuidelijk halfrond. Een derde van de ruim driehonderd eilanden is bewoond. Als je alle Fijiërs bij elkaar optelt, blijf je ruim onder de 1 miljoen inwoners. Lees verder

Relatieproblemen

Juli 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
Overheid en brandend content hebben een problematische verstandhouding. Voorwaarden voor een gelukkig huwelijk zijn ruimschoots aanwezig, maar met de relatie wil het niet vlotten. In 1992 zijn er strakke beleidslijnen geformuleerd met betrekking tot cofinanciering van televisieprogramma’s door de overheid. In 2000 besluit het kabinet dat er strengere regels moeten komen voor sponsoring van televisieproducties. (Is het waar dat er sprake van is dat het Rijk invloed op de televisie koopt, vraagt een Kamerlid. Mevrouw Lees verder

Waar is wat werkt

Mei 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
Het is ladies day bij de Broadcast Media Society en alleen dat al maakt het voor mij een niet te missen netwerkbijeenkomst. Onder leiding van Eva Jinek discussiëren Suzanne Kunzeler (NPO 3), Marijn Poeschmann (YouTubeBenelux), Jossine Modderman (LINDA.tv) en Ilja Loeffen (OMG) over het mediavak. Thema van de sessie is ‘Het nieuwe kijken: wat vinden de dames ervan?’Ik kan u melden, de dames vinden er van alles van.Voor een uitgebreid verslag zie elders in dit blad. De zendermanager van zorgenkind NPO 3 geeft aan dat er geen enkele reden is om te stoppen met Lees verder

Back to Business

April 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen! Modellen, je hebt ze in soorten en maten. Met veel vlees op de botten tot graatmager. Ik heb het niet zo met superdunne modellen. Voor mij kunnen ze niet vlezig genoeg zijn. Ik heb graag wat omhanden. Vlees en vet komen de levensvatbaarheid ten goede. Ik zeg dit niet naar aanleiding van wéér een mislukte poging om af te vallen, maar naar aanleiding van een diner.
We spreken 14 maart 2016 en ik ben een van de gasten tijdens het jaarlijkse prestigieuze IMTC dinner in de spiegelzaal van het Amstelhotel. De top van de Nederlandse omroep, opinie-en business leaders uit binnen en buitenland dineren op persoonlijke invitatie van Broadcast Magazine. We luisteren naar Thijs Boon, een van de keynote speakers, een bevlogen short format internetondernemer uit . Na de sleetse en inflatoire opmerking dat het televisietijdperk het einde nadert, beent de voortreffelijke gespreksleider Ruud Hendriks de zaal in met een microfoon. Pim Schmitz, CEO Talpa Holding, geeft een eerste reactie ‘don’t know what your businessmodel is but within Talpa we are in the business of making money.’ De zaal lacht en er klinkt applaus. Is het een ontlading van instemming, opluchting of een welkome relativering na de hooghartige speech van de jongeman? Ik weet het niet, maar de scherpzinnige en droge relativering van Pim zet tot denken aan.
Modellen, je hebt ze in soorten en maten. Met veel vlees op de botten tot graatmager. De stap van businessmodel naar verdienmodel is in onze sector in theorie een fluitje van een cent. De financieringsmogelijkheden zijn oneindig: producties, advertising, sponsoring, licenties, merchandise, lidmaatschap, you name it. Content, context, brand, het zijn allemaal potentiele money makers. Met de nadruk op potentieel. Een karakteristiek verschijnsel van veel ideeën is dat ze financieel anorectisch zijn. In de nieuwe industrie, in het digitale tijdperk, hoef je om geld te maken geen winst te maken. Voorbeelden te over. Super creatief zijn en financieel zwaar ongezond gaan samen. Hoelang dat goed gaat zal de geschiedenis ons in de toekomst leren. Hebben fantasierijke plannen en technisch vernuft zonder enig perspectief op profijt kans te overleven? De ontwikkelingen in mijn vak doen mij denken aan een stroming die ruim een eeuw geleden in zwang was: ‘l’art pour l’art et sans but. Ik zie nu raakvlakken met de kunstopvatting van toen, namelijk dat kunst er voor de kunst was en dat de kunst geen ander doel had dan zichzelf. Is er ruimte in de televisie- en videomarkt voor ideeën die geen ander doel nastreven dan zichzelf? We are in the business of making money, zeg ik Pim Schmitz na. We maken geen content om de content, geen app om de app, geen vlog om de vlog, geen short form om de short form. Met een raison d’être die uitsluitend artistiek, technisch en/of journalistiek is, kunnen ideeënmakers hopelijk terecht bij de publieke omroep en bij diverse cultuurfondsen. Op de vraag hoeveel echte autonomie de commerciële markt verdraagt is het antwoord nihil. Het uitdagen en bekritiseren van traditionele broadcastmodellen, zoals Thijs Boon deed op de IMTC bijeenkomst, juich ik toe. Stilstaand water gaat stinken. Maar als artistieke en innovatieve bevrediging gepaard gaan met financiële uithongering, dan trek ik een grens. Show me the money is misschien niet de best denkbare reactie op wilde creatieve plannen van jonge bevlogen ondernemers, maar helaas wel een opmerking met realiteitsgehalte. Ik zie veel creativiteit in schoonheid sterven omdat het niet rond te rekenen valt. Hartstikke zonde, zeg ik als ouwe rot met een lange staat van dienst. Tegelijkertijd vraag ik mij in alle eerlijkheid af of de lach en het applaus na de speech van de jonge ondernemer misschien ook een generatiedingetje is. Het antwoord op die vraag laat ik graag aan de lezer.

Jan Slagter met de Ambrozijn

Maart 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!Het is daags voor de stemming over de nieuwe Mediawet in de Eerste Kamer. De wet had al van kracht moeten zijn, maar battles tussen Den Haag en Hilversum lopen volgens vaste patronen. Het tempo is traag en het proces is taai.
De feodale verhoudingen zijn in het geding. De verknoping van politici met omroepverenigingen en de omroeplobby spelen Dekker vlak voor de finish weer parten. Opnieuw wordt geknaagd aan Dekkers door amendementen en moties sterk verzwakte plan. Van het initiële idee om Hilversum open te breken, is weinig over. Er is gelukkig ook geen enkele noodzaak om naar de gunst van de markt en de kijker te dingen. Het kijkvolk zit immers gedwee in de walmen van de petroleumlamp op de bank te wachten op wat Hilversum te bieden heeft. En commerciële partijen lopen bij Ster de deur plat. Jan Slagter geeft de Ambrozijn – de godenspijs die onsterfelijkheid garandeert – door aan zijn collega’s. Heerlijk, zo’n geordend bestaan, gedicteerd door sentiment en heimwee. Lees verder

Hoe DWDD een haas vangt…..

Januari 2016

(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen! Het begrip cultuur barst van de betekenissen en is veranderlijk in de tijd. Het begrip journalistiek is veranderlijk in de tijd en in veel richtingen elastisch. De begrippen cultuur en journalistiek hebben een lange geschiedenis. In de ontwikkelingsgang zijn ze op een voetstuk gezet en verheven geraakt. In de oorspronkelijke betekenis gaat het bij cultuur om ontginnen en bebouwen van terrein en bij journalistiek om het informeren en voorlichten van mensen. Niets meer en niets minder. Niets hoogstaands aan. Als er één programma in het publieke bestel is waar het begrip cultuur in de breedte gedijt en waar het begrip journalistiek ontdaan is van pretenties dan is het wel bij DWDD. Als er één programma in het publieke bestel is dat bewijst dat vermaak niet begint waar ernst eindigt dan is het wel bij DWDD. Lees verder

Amerikaanse toestanden

December 2015
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!Momenteel ben ik op de terugweg van een getoonde wereld (Las Vegas, Los Angeles) naar een gewone wereld (Huizen). Ik vlieg terug uit een stad waar consumenten burger zijn naar een stad waar burgers consumenten zijn.

Voor zaken was ik een week in Los Angeles. Voor­ afgaand daaraan heb ik een week met mijn kinderen door Las Vegas getoerd. Als jonge vader heb ik de kinderen een trip naar Las Vegas toegezegd zodra de jongste 21 was. Kennelijk vond ik destijds Las Vegas een moreel verheven, artistiek hoogstaand en pedago­gisch zéér verantwoorde bestemming. De kinderen hebben mijn belofte vanaf hun geboorte in neonletters in hun agenda gezet en ik heb die belofte nu ingelost. Het was heerlijk om een week met hen door te brengen in een stad die gebouwd is om te ontsnappen aan de realiteit. In Las Vegas voel je je figu­rant in een doorlopende voorstelling. Na een paar uur doe je geen enkele moeite meer om het kunstmatige te herkennen en geef je je over aan het ongecompliceerde frivole vermaak. Sterker nog, je begint de Amerikaanse obsessie met alles wat groot, veel en nep is, te waarderen. Lees verder

Heineken maakt het Bond

November 2015
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen! Medewerkers van de London School of Marketing hebben onlangs berekend dat bij elke editie van James Bond:

  • de verhouding productiekosten versus opbrengsten uit kaartverkoop 1:4 is.
  • de productiekosten grotendeels betaald worden uit product placement en advertising.
  • voor elk merk dat zich verbindt met James Bond de return on investment vrijwel gegarandeerd is.

Het zal u niet verbazen dat ik grote waardering heb voor het instituut Bond. Mijn bewondering gaat niet uit naar de nietsontziende schurk, de sublieme gadgets, de levensgevaarlijke stunts, de zinnenstrelende girls en de heroïsche held zelf, maar naar de branded content. Als ijdeltuit mag ik graag de loftrompet over mijn eigen werk blazen, maar het is een leemte in mijn loopbaan dat ik nog nooit in de gelegenheid ben geweest om een adverteerder aan het premium merk Bond te koppelen. Lees verder