Tagarchief: Branded content

Content & Data Protection (GDPR)

FOTO Johannes Dalhuijsen

Januari 2018

We worden allemaal dagelijks op het internet commercieel gestalkt. Gestalkt door merken die onze persoonlijke interesses menen te weten en allerhande ongewenste reclameboodschappen uitserveren op onzinnige momenten. We zouden echt veel strakker onze adblockers moeten inregelen. Maar ja, dan pleeg ik weer een soort van broodroof voor een aantal van mijn collega’s en goede relaties in mijn branche. Bovendien werkt deze protectie natuurlijk niet in de ‘redactionele’ branded content omgevingen waar ik mijn brood mee verdien. Hoogbegaafde internet Lees verder

Geest uit de fles

November 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
Terugblikken schijnt not done te zijn. Moderne marketeers kijken vooruit. Ik vind terugkijken relevant als les. Marktontwikkelingen zijn nodig om trends in gang te zetten.

Het was ongeveer 15 jaar geleden in Genève. Ik zat tegenover Bernhard Glock, global media director Procter and Gamble, met een reclamebudget van 7,5 miljard dollar! Meer dan Unilever. Bernhard en uw columnist waren al jaren goede bekenden van elkaar en eens per 2 maanden bezocht ik hem voor een Lees verder

Relatieproblemen

Juli 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
Overheid en brandend content hebben een problematische verstandhouding. Voorwaarden voor een gelukkig huwelijk zijn ruimschoots aanwezig, maar met de relatie wil het niet vlotten. In 1992 zijn er strakke beleidslijnen geformuleerd met betrekking tot cofinanciering van televisieprogramma’s door de overheid. In 2000 besluit het kabinet dat er strengere regels moeten komen voor sponsoring van televisieproducties. (Is het waar dat er sprake van is dat het Rijk invloed op de televisie koopt, vraagt een Kamerlid. Mevrouw Lees verder

Waar is wat werkt

Mei 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!
Het is ladies day bij de Broadcast Media Society en alleen dat al maakt het voor mij een niet te missen netwerkbijeenkomst. Onder leiding van Eva Jinek discussiëren Suzanne Kunzeler (NPO 3), Marijn Poeschmann (YouTubeBenelux), Jossine Modderman (LINDA.tv) en Ilja Loeffen (OMG) over het mediavak. Thema van de sessie is ‘Het nieuwe kijken: wat vinden de dames ervan?’Ik kan u melden, de dames vinden er van alles van.Voor een uitgebreid verslag zie elders in dit blad. De zendermanager van zorgenkind NPO 3 geeft aan dat er geen enkele reden is om te stoppen met Lees verder

Back to Business

April 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen! Modellen, je hebt ze in soorten en maten. Met veel vlees op de botten tot graatmager. Ik heb het niet zo met superdunne modellen. Voor mij kunnen ze niet vlezig genoeg zijn. Ik heb graag wat omhanden. Vlees en vet komen de levensvatbaarheid ten goede. Ik zeg dit niet naar aanleiding van wéér een mislukte poging om af te vallen, maar naar aanleiding van een diner.
We spreken 14 maart 2016 en ik ben een van de gasten tijdens het jaarlijkse prestigieuze IMTC dinner in de spiegelzaal van het Amstelhotel. De top van de Nederlandse omroep, opinie-en business leaders uit binnen en buitenland dineren op persoonlijke invitatie van Broadcast Magazine. We luisteren naar Thijs Boon, een van de keynote speakers, een bevlogen short format internetondernemer uit . Na de sleetse en inflatoire opmerking dat het televisietijdperk het einde nadert, beent de voortreffelijke gespreksleider Ruud Hendriks de zaal in met een microfoon. Pim Schmitz, CEO Talpa Holding, geeft een eerste reactie ‘don’t know what your businessmodel is but within Talpa we are in the business of making money.’ De zaal lacht en er klinkt applaus. Is het een ontlading van instemming, opluchting of een welkome relativering na de hooghartige speech van de jongeman? Ik weet het niet, maar de scherpzinnige en droge relativering van Pim zet tot denken aan.
Modellen, je hebt ze in soorten en maten. Met veel vlees op de botten tot graatmager. De stap van businessmodel naar verdienmodel is in onze sector in theorie een fluitje van een cent. De financieringsmogelijkheden zijn oneindig: producties, advertising, sponsoring, licenties, merchandise, lidmaatschap, you name it. Content, context, brand, het zijn allemaal potentiele money makers. Met de nadruk op potentieel. Een karakteristiek verschijnsel van veel ideeën is dat ze financieel anorectisch zijn. In de nieuwe industrie, in het digitale tijdperk, hoef je om geld te maken geen winst te maken. Voorbeelden te over. Super creatief zijn en financieel zwaar ongezond gaan samen. Hoelang dat goed gaat zal de geschiedenis ons in de toekomst leren. Hebben fantasierijke plannen en technisch vernuft zonder enig perspectief op profijt kans te overleven? De ontwikkelingen in mijn vak doen mij denken aan een stroming die ruim een eeuw geleden in zwang was: ‘l’art pour l’art et sans but. Ik zie nu raakvlakken met de kunstopvatting van toen, namelijk dat kunst er voor de kunst was en dat de kunst geen ander doel had dan zichzelf. Is er ruimte in de televisie- en videomarkt voor ideeën die geen ander doel nastreven dan zichzelf? We are in the business of making money, zeg ik Pim Schmitz na. We maken geen content om de content, geen app om de app, geen vlog om de vlog, geen short form om de short form. Met een raison d’être die uitsluitend artistiek, technisch en/of journalistiek is, kunnen ideeënmakers hopelijk terecht bij de publieke omroep en bij diverse cultuurfondsen. Op de vraag hoeveel echte autonomie de commerciële markt verdraagt is het antwoord nihil. Het uitdagen en bekritiseren van traditionele broadcastmodellen, zoals Thijs Boon deed op de IMTC bijeenkomst, juich ik toe. Stilstaand water gaat stinken. Maar als artistieke en innovatieve bevrediging gepaard gaan met financiële uithongering, dan trek ik een grens. Show me the money is misschien niet de best denkbare reactie op wilde creatieve plannen van jonge bevlogen ondernemers, maar helaas wel een opmerking met realiteitsgehalte. Ik zie veel creativiteit in schoonheid sterven omdat het niet rond te rekenen valt. Hartstikke zonde, zeg ik als ouwe rot met een lange staat van dienst. Tegelijkertijd vraag ik mij in alle eerlijkheid af of de lach en het applaus na de speech van de jonge ondernemer misschien ook een generatiedingetje is. Het antwoord op die vraag laat ik graag aan de lezer.

Jan Slagter met de Ambrozijn

Maart 2016
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen!Het is daags voor de stemming over de nieuwe Mediawet in de Eerste Kamer. De wet had al van kracht moeten zijn, maar battles tussen Den Haag en Hilversum lopen volgens vaste patronen. Het tempo is traag en het proces is taai.
De feodale verhoudingen zijn in het geding. De verknoping van politici met omroepverenigingen en de omroeplobby spelen Dekker vlak voor de finish weer parten. Opnieuw wordt geknaagd aan Dekkers door amendementen en moties sterk verzwakte plan. Van het initiële idee om Hilversum open te breken, is weinig over. Er is gelukkig ook geen enkele noodzaak om naar de gunst van de markt en de kijker te dingen. Het kijkvolk zit immers gedwee in de walmen van de petroleumlamp op de bank te wachten op wat Hilversum te bieden heeft. En commerciële partijen lopen bij Ster de deur plat. Jan Slagter geeft de Ambrozijn – de godenspijs die onsterfelijkheid garandeert – door aan zijn collega’s. Heerlijk, zo’n geordend bestaan, gedicteerd door sentiment en heimwee. Lees verder

Vrijage tussen twee geliefden

Maart 2015
(N)on-the-spot-3-(jul)-De-formatfluisteraar In de donkere krochten van de verleidingskunsten begon mijn carrière. Van de laagste divisie – sluikreclame genaamd – ben ik naar boven gekatapulteerd om als branded content specialist te schitteren. Van ondergronds en clandestien ben ik nu de hoop in bange dagen. Reclame daarentegen legt de omgekeerde weg af. Van de onbetwiste klassieker in het arsenaal van verleidingen wordt dit instrument een langzame dood in het vooruitzicht gesteld. Onlangs was ik een van de sprekers op een congres van de MediaWerkGroep. De commerciële goegemeente stelde zichzelf daar de vraag of advertising zonder ads mogelijk is. Heeft de reclame nog toekomst? Ik begon mijn loopbaan in de sluikreclame, daarna deed ik iets met sponsoring, waarvoor ik de naam non-spot bedacht en nu ben ik werkzaam in het edele vak van branded content. Ik ben de paria die mens geworden is. Ik ben wie ik was. Ik doe wat ik deed. Het vak heeft mij weggepromoveerd uit de kelder van de reclame. Door volstrekt andere benamingen te gebruiken voor nieuwe vormen van beïnvloeding, zijn we van mening dat het over en uit is met de reclame.
Lees verder

Volg konijnen tot waar het hol begint

Februari 2015
(N)on-the-spot-2-(jun)-Herzlich-Willkommen! Leef! Dat is wat ik u toewens: leef. Neem een aandeel in elkaar en bedenk de toekomst. Het is tijd om uw kleurboek op te bergen en aan de slag te gaan. Drink kamelenmelk, eet wasmotlarven, denk niet in ideeën, maar in idealen en praat over adaptieve ecosystemen en over Uberachtige services. Plant in het voorjaar geen vergeten groenten in uw moestuin, maar vergeten aardappelen. Schrik als uw kinderen vragen om een keukentafelgesprek. Maak indruk bij de koffieautomaat en zeg dat de komeetlander Philae spoedig zal ontwaken. Fantaseer bij de vrijdagmiddagborrel over de ontdekkingen van de deeltjesversneller. Wees mens en data en deel vooral je bezittingen. Toon interesse voor de herdenking van de Slag bij Waterloo. Zeg dat je benieuwd bent naar de creatie van Roy Donders voor het WK Vrouwenvoetbal. Juichbeha? Jubelslip? Terwijl u het jaar overziet, voelt u hoe uw slimme riem om uw taille u een extra gaatje ruimte biedt. Lees verder

Rhodos en Russen

Juli 2013
(N)on-the-spot-3-(jul)-De-formatfluisteraar Met Onkruid op mijn schoot zit ik op Rhodos. Geschrapt van het tableau en gekrenkt tot op het bot rekent Bram Moszkowicz in dit boek af met ‘minne mannetjes’. Met een minimale aandacht voor zijn eigen tekortkomingen neemt hij de mensheid de maat. In het mijnenveld dat media heet, barst het van de ‘nitwits’.
Het juridische veld ligt er niet veel beter bij. Het wordt bevolkt door tal van ‘onbenullige’ collega’s. Volgens de maatstaven van Bram moet ik wel een ‘minkukel’ van formaat zijn, want ik ben werkzaam in de media én ik heb rechten gestudeerd. Bram rekent af, genadeloos, maar bovenal met zichzelf. Hij wil de machinaties van de media ontmaskeren, maar in plaats daarvan ontmaskert hij zichzelf. Lees verder